کبک

در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشم / عاشق نمی شوی که ببینی چه می کشم /بیچاره مــــــــــــــن که ساخته از آب و آتشم (شهریار)

کبک

در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشم / عاشق نمی شوی که ببینی چه می کشم /بیچاره مــــــــــــــن که ساخته از آب و آتشم (شهریار)

کبک

نــــــامم،گمنــــامیست
هیچ نیستم،خودم خالیست هرچه دارم خداست.
ساخته ی خداست در راه خداست برای خداست/
سند :
درمیان شهدا از آوینی خوشم نمی آمد.
(چرا؟)
برای این که درمیان این همه شهید معروف بود،چون می نوشت،چون اهل قلم بود خونش از بقیه رنگین تربود.
(چه کردی؟)
هیچ.حتی ارزشش رانمی دیدم،که در باره اش تحقیق کنم.
(چه شد؟)
بعد از 15 سال به طور اتفاقی در جایی از او چیزهایی شنیدم.چند روایت عهدی از او دیدم و مطالبش را خواندم.
(خوب؟)
نظرم عوض شد.آوینی کسی بود که یک نفره به جای ده ها نفر بانام های مختلف یک تنه در زمان جنگ صدها مقاله می نوشت.تا سنگر قلم خالی نماند.او حتی کوچکترین انتظاری برای تحسین،تجلیل،ترفیع،وت.... او دوست داشت گمنام باشد.چیزی که امروزه کمتر دیده می شود.
(با این همه شهرت وی آیا سندی هم داری که گمنامیش را ثابت کند؟)
بله
(چیست؟)
15 سال بد گمانیم.
/

شهید شهرام حسین زاده: امروز در روزگاری به سر می بریم که خوب بودن دیوانگی است و انسان بودن کفاره می خواهد از هر سوی دشمنان ما را احاطه نمودند و در صدد ضربه زدن هستند و ما نیز آرام و خاموش به سر می بریم گویی که اتفاقی رخ نداده و آب از آب تکان نخورده است آیا هنوز خواب بس نیست؟

پیوندها

سوال

يكشنبه, ۷ دی ۱۳۹۳، ۰۴:۵۶ ب.ظ

  • Reza Sf

نظرات  (۵۷)

  • فانوس جزیره
  • سلام علیکم مومن
    اول این که پست عالی بود ، واقعا ما موقعی که مشکلی داریم یاد خدا میکنیم معمولا
    دوم این که عکسی در هدر کار کردید ولی کبک نیست این بلدرچین است اگر دنبال عکس کبک هستید عوضش کنید ، البته جسارت نشه مومن
    سوم خوب طراحی کردید
    اگر وقت دارید کمک ما کنید در جنبش مبارزه با اسرائیل
    عاقبتتون بخیر به حق حضرت ابوتراب
    پاسخ:
    سلام
    به نظر کبک می رسد.
    در نوار بالا کبک چیست رابزنید عکسشان خیلی شبیه هم هست.
    البته من کمترین پرندگان را زیاد نمی شناسم.حتما شما درست می گویید بزار چند وقتی باشد بعد عوضش می کنم.
    خدایی دوست دارم کمک کنم ولی وقت ندارم اگر کار کوچک در حد همین پوستر هست در خدمتم ولی بیشتر را شرمنده ام.
    ممنون از حضورتان
  • باید مراقب بود ...
  • خیلی عالیه ...

    واقعا همینه یاد سوره یونس افتادم ...

    یا علی
    پاسخ:
    ممنون
    حالا جواب سوالم را می دانید؟
    بسم الله الرحمن الرحیم
    انا هدیناه السبیل
    اما شاکرا و اما کفورا
    پاسخ:
    سلام
    جواب جالبی دادید.
    ولی برای نشان دادن همین راه باید سختی کشید؟
    چرا در راحتی نمی توان شکرگزار بود؟
  • باران نم نم...
  • سلام نوشته ی خوبی بود...

    تازگیا که دست خدا برام رو شده...وقتی که دیگه بریدم به جای قرقر یک چشمک حواله ی آسمان خدا می کنم و زیر لب می گم:

    می دونم که میدونی چی به صلاحمه...پس راضی ام به مصلحتت!

    این رو از پناهیان یاد گرفتم...

    پاسخ:
    سلام
    ممنون
  • یک خبرنگار ...
  • سلام
    و سپاس از دعوتتون ...

    خداوند همیشه حواسش به ما هست ...
    ما هم همیشه به یادش هستیم منتها خیلی وقت ها ما فراموش می کنیم که بنده ایم ...
    و این غفلت ؛ باعث بسیاری از حجاب ها بین ما و خداوند میشه ...

    + الهی و ربی من لی غیرک ...
    پاسخ:
    سلام
    دقیقا درست فرمودین  این غفلت ماست که موجب دوری ما از خدا میشه.
    سوال منم همینه چرا در موقع راحتی این غفلت بیشتره تا سختی؟
    سوال رو اینجوری باشه بهتره
    چرا خدا همیشه موقع سختی ها بهتر حس میشه
    پاسخ:
    تقریبا هم معنی هستن البته سوال شما قشنگتره.
  • یک خبرنگار ...
  • بندگی یعنی ناز خریدن و نیاز کردن ...
    اگر بندگی بلد بودیم دچار این غفلت نمی شدیم ...

    موقع راحتی فراموش می کنیم چون نیاز کمتری احساس می کنیم ... !!
    نعوذبالله ... 

    به قول سعدی : 
    " بنده همان به که ز تقصیر خویش
    عذر به درگاهِ خدای آورد

    ورنه سزاوار خداوندیش
    کس نتواند که به جای آورد " ... 
    پاسخ:
    مشکل من کمترین اینه که دلیل فراموشی خدا تو راحتی چیه.
    وقتی این دلیل رو بدونم میتونم همیشه یاد خداباشم.
  • محمد بصیرزاده
  • سلام

    یک آیه:
    سوره مبارکه العنکبوت آیه ۶۵
    فَإِذا رَکِبوا فِی الفُلکِ دَعَوُا اللَّهَ مُخلِصینَ لَهُ الدّینَ فَلَمّا نَجّاهُم إِلَى البَرِّ إِذا هُم یُشرِکونَ﴿۶۵﴾
    هنگامی که بر سوار بر کشتی شوند، خدا را با اخلاص می‌خوانند (و غیر او را فراموش می‌کنند)؛ امّا هنگامی که خدا آنان را به خشکی رساند و نجات داد، باز مشرک می‌شوند!

    یک روایت:
    " ﺍﻯ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺹ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻳﻰ ﻛﻦ ﺍﻭ ﻛﻴﺴﺖ؟ ﺯﻳﺮﺍ ﻭﺳﻮﺳﻪ ﮔﺮﺍﻥ ﻣﺮﺍ ﺣﻴﺮﺍﻥ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﻧﺪ، ﺍﻣﺎم ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺍﻯ ﺑﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍ! ﺁﻳﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺳﻮﺍﺭ ﺑﺮ ﻛﺸﺘﻰ ﺷﺪﻩ ﺍﻯ؟ ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩ ﺁﺭﻯ، ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﻫﺮﮔﺰ ﻛﺸﺘﻰ ﺗﻮ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺸﺘﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ ﺗﻮ ﻧﺒﻮﺩﻩ، ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮ ﺷﻨﺎﮔﺮﻯ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﻯ؟

    ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩ: ﺁﺭﻯ، ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺣﺎﻟﺖ ﺁﻳﺎ ﻗﻠﺐ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﺗﻌﻠﻖ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻬﻠﻜﻪ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻫﺪ؟ ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩ ﺁﺭﻯ.

    ﺍﻣﺎم ﺻﺎﺩﻕ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺍﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺮ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻭ ﻓﺮﻳﺎﺩﺭﺳﻰ ﻧﻴﺴﺖ."

    چند خط هم از خودم:
    من الان خودم تو ایام امتحاناتم
    تو فرجه ها آدم خیلی بیخیاله
    اما شب امتحان که میشه یهو آدم به خودش میاد
    شاید هم مثل بچه ای که از پدر و مادرش قهر میکنه
    بعد وقتی یکی دوجا کارش گیر کرد و خودش از پس کاراش بر نیمد دست از لجبازی بر میداره و برمیگرده!
    کلا تو مشکلات که آدم واقعا میفهمه که هیچ کارست و کاری ازش برنمیاد به همه کاره رجوع میکنه

    فعلا همینا به ذهنم میرسید.خیلی هم طولانی شد.عذر میخوام


    پاسخ:
    سلام 
    ممنون از پاسخ مفصلتون 
    درمورد آیه با اون دوتا روایت  و چند خط از زبان خودمتون باید بگم که همگی معلول هستن هیچ کدوم علت نیستن.
    بله من هم می دونم که آدم شب امتحان به خودش میاد یاهمون موقع سختی یا درباره آیه اولی که گفتید می دونم زمان گرفتاری یاد خدا هستیم ولی در موقع خوشی فراموش می کنیم.

    سوال من اینه چرا اینجوریه؟

    بازم یه دنیا ممنون از وقتی که گذاشتین.
    سلام
     یاد آیه ای از قرآن افتادم.....
    پاسخ:
    سلام
     کدام آیه?
    اگر می دانستیم که آسانی ها هم با خدا چقدر عمیق تر و لذت بخش تر می شوند این موهبت بزرگ را از کف نمی دادیم: 
    باده و مطرب و گل جمله مهیاست ولی 
    عیش بی یار مهیا نشود یار کجاست ؟ 
    حافظ 
    پاسخ:
    جمله ی زیبایی بود.
    این شعر معنای عمیقی باید داشته باشد سوادم نمی کشد.
    آن معنی که من فهمیدم این است که بی یاد خدا لذت های دنیا معنا ندارد.
  • الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم
  • نه بارها و بارها تو قرآن اشاره شده که نباید اینطوری باشیم ، وقتی سختی و گرفتاری ازمون دور شد شکر  خدارو بجا بیاریم نه اینکه مغرور بشیم و کبر و غرور مارو بگیره و خدارو هیچکاره بدونیم !
    این همه داستان تو قرآن اومده همشون آخرش همینو تذکر میده !
    هم تو سختی و هم تو آسایش باید متوجه خدا باشیم...
    هرچند حرف زدنش آسونه عمل کردنش سخته... بهر حال ان شاء الله که هردوش آسون باشه برای همه...
    پاسخ:
    بله عمل کردنش سخته.حرف من هم همینه.
    سلام 
    ممنونم از دعوتتون 
    بی معرفتیه که بگیم فقط توی سختی یاد خدا باشیم
    اما وقتی عشقی نگاه میکنیم اون نقطه ای که ادم فقط توی سختی بهش متوجه میشه که غیر از اون کسی رو نداره و اونم خداست مطلب زیبا میشه
    این رابطه عشقی اگر توی شادی هم بیادش نباشیم که غالبا عاشق و معشوق در همه حال بیاد همند 
    اگر نباشیم اون نقطه وصل باعث میشه که معشوق ناراحت از شادی طرفش نشه


    استفاده کردم و بهره بردم از مطالبتون 
    بازهم منتظرتون هستم 
    پاسخ:
    سلام
    نظر شما محترم هست بله داشتیم افرادی که تو عروسی و شادی هاشون تماما یاد خدا بودن ولی اون یاد خدایی که تو بیماری آدم بهش می رسه یه چیز دیگه هست.
  • تراز قلم
  • سلام دوست من
    وبلاگ خوبی داری
    با افتخار لینک شدی
    به نظرم اگه مثله قبل کار کنی بهتره، شاید یه مقدار از مسیر قبلت فاصله گرفته باشی

    مطمئنا موضوعات مهمتری هم به هست که هنرمندانه به سمتش بری
    موفق باشی :)
    پاسخ:
    سلام
    مگه قبلا چی کار می کردم.
    حالا یه بار سوال پرسیدم دیگه.
    خوب نیست؟
  • فاطمه چ م ر ا ن
  • سلام
    هرچی فکر کردم دیدم نه! ماها همیشه به یاد خدا هستیم، اما در مواقع سختی بیشتر بیادشیم... چون می دونیم جز خودش کسی پناهمون نیست.

    پاسخ:
    سلام
    از نظر مخالف استقبال می کنیم.
  • محمد علی رنجبر طزنجی
  • سلام

    کاش همیشه به یاد خدا باشیم
    پاسخ:
    سلام
    کاش ولی سخت است.
    به قول خودتان باشد تارستگار شویم.
  • کمی بودن ...
  • نه خب!

    پاسخ:
    تئوری حرف شما درست است ولی عملی یه جورای حرف من کمترین (۹۹٪)درست است.
  • andishe اندیشه
  • به نام خدا
    سلام و عرض احترام 

    به نظرم چون به فکر آسایش و آرامش خودمونیم ،یادخدا رو فراموش میکنیم .
    توی راحتی که همه چیز هست ،خدا نیازی نیست پس 
    توی سختی هم چون راحتی مون گرفته شده،میگیم خدایا حلش کن ،نمیگیم خدایا کمک کن بفهمم چی ازم میخوای ؟
    یا خدایا چرا دچارم کردی؟
    یاخدایا اینهمه نعمت دادی،اینو ندادی که بفهمم و بیشتر شاکرت باشم و 
    هزاران هزار خدای دیگه ...

    پس خدایا خودمو از خودم بگیرم که دیگه دنبال راحتی و سختی نباشم که بخوام یادت باشم یا نباشم ،چون در اونصورت همه چیزم میشه خـــــــــــود خــــــــــودت 


    پس 
    خدایا 
    بگیر از من ،هر آنچه تو را از من میگیرد!!

    پی نوشت: 
    با سختی ها ،روح رشد میکنه ،شکوه نکنیم ،خدا رو پیداکنیم .
    از خدا تحمل بیشتری برای دنیامون بخواهیم ،چون هر روز یه امتحان الهی سبز میشه جلوی راهمون 

    بیشتر نوشت:ببخشید زیر دیپلم تر سوال بپرسید،معنی رو سخت دریافتیم:-)
    وبلاگتون خیلی خوبه،فقط بی زحمت یه ذره خوش خط تر بنویسید برای زیر دیپلمهایی همچو ما

    اینقدر طولانی شد حرفمون،که فکر نکنم دیگه به اینجا دعوت بشیم 
    :-)

    موید باشید
    التماس دعای عهد و فرج 
    پاسخ:
    سلام
    اولا شما دائم الدعوتید احتیاج به دعوت ما ندارید.این جاهم برای شماست.
    دوما درباره جوابتون:یکی از بهترین جوابایی هست که تا حالا برای این سوال داده شده.ولی یه نکته رو جا انداختین .خوب وقتی یکی سختی کشیده و خدا رو احساس کرده چرا درموقع خوشی دوباره بعد از این همه سختی خدارو یادش می ره.اگه سختی نکشیده بود حرف شما درسته چون نبود خدا رو حس نکرده بود.ولی مشکل اینجاست که حتی بهترین حافظه ها هم تو خوشی یاد خدارو از بین می برند.
    بازم بابت وقتی که گذاشتین ممنون
    خطمم بهتر می کنم
  • پریچهر ...
  • فکر کنم من اگه اینو بگم خدا باید خودمو نابود کنه...
    پاسخ:
    سلام
    این چه حرفیه خدا خودش گفته منو با عقل بشناسید.
    اینجا نظر همه محترمه
  • andishe اندیشه
  • سلام و عرض احترام
    تشکر ازشما.
    فکرمیکنم اینکه توی سختی خدا رو حس کردید،خوبه!
    ولی سختی ای که براتون پیش اومده،درجه ش کم بوده،
    چون خداوند ،دنیا رو طوری بنا کرده که هرانسانی باید از هرچیزی که تو مسیر زندگیش هست،دل بکنه.
    حالا هر کسی به یه شیوه ای.
    سخت و دشوار و یا آرومتر و راحت تر.
    منتهی همه امتحان پس میدیم.
    ما آفریده شدیم برای خودش فقط.
    این شادیهایی هم که میده،برا امتحانمونه.

    یه چرخه ی سخت و آسون رو فرض بگیرید.
    سختی-خوشی-سختی-خوشی
     
    به نظرم ایندفعه باید منتظر پس گردنی خداوند باشید بعد این آرامشها و راحتی ها.

    به نظرم 
    خدایا... منو انداختی توی چاه،عیبی نداره ولی نگاهت رو ازم نگیر و بهم شکرگزاری یاد بده فقط.

    هرسخت و آسونه دنیا در گذره،برای اینکه بدونم فقط مال خود توأم و برمیگردم پیش خودت.


    ببخشید نوشته های ما ،اینجا مثل انشاء طولانی میشه.
    موفق باشید
    التماس دعا
    پاسخ:
    سلام 
    شاید به درجه سختی ربط داشته باشه.ولی اگه اینجوری باشه همه مردم باید بالاترین درجه سختی رو بکشن تا همیشه یاد خدا باشن که البته باتوجه به ظرفیت خودشون اون بالاترین درجه سختی تعریف میشه.
    بازم ممنون
  • محمد بصیرزاده
  • چون موقع سختی بیشتر به خدا احساس نیاز پیدا میکنیم
    پاسخ:
    این حرفتون درسته ولی بعد این که این نیاز رو احساس کردیم چرا دوباره یادمون میره.
    سلام
    به نظرم من این سوال ارتباط تنگاتنگی با این شعر داره..
    هر که در این بزم مقربتر است 
    جام بلا بیشترش می دهند....
    شاید به همین علت خیلی از بزرگان از خدا درد میخواستن سختی میخواستن..
    پاسخ:
    سلام 

    سلام

    آغاز ولایت حضرتش بر شما مبارک

     

    صاحب‌الزمان، مهدی موعود(عج) می‌فرمایند؛

     

    اگر خواستار رشد و کمال معنوی باشی هدایت می‌شوی، و اگر طلب کنی می‌یابی.

     (بحارالأنوار، ج 51، ص 339)

    پاسخ:
    سلام
    وبرشما هم همچنین

    اگه دنبال ریشه هستید باید گفت اولا رابطه از بالا به پایین هرچه که هست "اشتیاقه". مثل توجه مادر به نوزادش. دلیل نمیخواد که وقتی از بچه ت دوری به یادش باشی و یا وقتی گریه میکنه مثل موشک کروز بالا سرش حاضر نباشی! این علاقه فطریه و  ریشه در اعماق وجودت داره.

    رابطه از پایین به بالا در ابتدا هرچی که هست "نیازه". میزان علاقه ت برمیگرده به اینکه اون شخص چقدر میتونه جوابگوی نیازهات باشه. شکل این نوع روابط قابل تغییره. برای انسان مسیری برای رشد تعبیه شده. «هرچقدر بزرگتر بشی و بیشتر بشناسیش علاقه و توجهت بهش بیشتر میشه.» و این

    فلان هنرمند رو دوست داری چون هنرش رو تحسین میکنی، فلان دانشمند رو دوست داری چون جهش بزرگی در علم و یا رفاه مردم ایجاد کرده، فلان سیاستمدار، فلان عالم، فلان عارف، فلان رفتگر، فلان پدر...

    و حالا ببین که علم عالم ترین موجود هستی، حتی قطره ای از علم خداوند عالم هم نیست و منطقاً باید عاشق و هلاک موجودی باشیم که جامع همه ی صفات پسندیده و سبحان از ذره ای بدیه، شما به اینکه خدا عالم ترین موجود هستیه اعتقاد داری؟ دروغ نگو! از کجا میدونی؟ مسئله همینجاست که خیلی هامون واقعاً نمیدونیم. ایمان نیاوردیم. مصداق آیه 14 سوره حجراتیم که خدا خطاب به پیامبرش میگه ای پیامبر به قومت که ادعای ایمان دارند بگو: «...ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید اسلام آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل  نشده است...»

    وقت نوشتنم محدوده. کوتاه سخن اینکه متاسفانه خیلی هامون به جهان هستی به چشم دل و اندیشه نگاه نمیکنیم و به سرسری زندگی کردن خو گرفتیم. به دنیا به چشم عبرت و محل عبور نگاه نمیکنیم. قرن هاست زیورهای دنیا چشممون رو گرفته و ناخودآگاه از فطرت انسانی مون هر لحظه فاصله میگیریم. این طاعون نسل ماست و ازش غافلیم؛ سرمون رو کردیم زیر برف... رسم بندگی  رو از علی(ع) بشناسیم که در دل شب با اشک و اندوه با دنیا چنین میگفت:

    «ای دنیا، ای دنیا! از من دور شو. آیا برای فریفتن خود را به من می‏نمایی! یا اینکه به من مشتاق و شیفته شده‏ای؟ هرگز محبت تو در دل من جای نمی‏گیرد، دیگری را بفریب، زیرا مرا به تو نیازی نیست. ای دنیا من تو را سه طلاقه کرده‏ام و امکان بازگشت به سوی تو نیست. چرا که دوره‏ی زندگانی تو کوتاه، ارزش و منزلت تو اندک و آرزوی بهره‏مندی از تو پست و حقیر است. افسوس از کمی زاد و توشه، درازی راه، دوری سفر و عظمت رستاخیز»

     

    + هدف از زندگی چیست؟ جواب هرچه که هست، مراقبت از آن عین یک امانت مهم یادمان بماند...

    +تقوایی که به سلامت گذشتن از دنیا میطلبد نه تنها پرهیز؛ بلکه ستیز است! ستیز با هرآنچه که از «او» دورم میکند... +

    +این قافله ی عمر عجب میگذرد؛ همدیگر را دوست بداریم و فرصتی را برای خدمت به هم از دست ندهیم و برای هم دعا کنیم؛ که این به نجات نزدیکتر است.

    +صلوات برای سلامتی و تعجیل فرج آقا امام زمان(عج) لطفاً.

    پاسخ:
    چند سوال به نظر شما ؛
    1. درسته که علاقه فطریه ولی شدت و ضعف داره یعنی تو شرایط مختلف میتونه کم و زیاد بشه،بنده هم سوالم اینجاست چرا؟
    2. دوست داشتن خدا با بقیه فرق می کنه نمیشه بگی فلان دانشمند یا عارف یا هر چیزی رو با خدا مقایسه کرد البته تو مثل مناقشه نیست ولی وصف خدا یه چیز خاصه که توصیفش تو ذهن انسان نمی گنجه پس ما نمی تونیم از این رو نیازمون رو به خدا بشناسیم؟
    3. حدیثی که از حضرت علی(ع) گفتین درباره سه طلاقه کردن دنیا شاید بخشیش به محبت خدا برگرده ولی ما احادیث زیادی داریم که به دنیای خود به اندازه آخرت برسید.آقای قرائتی می گفتند کلمه دنیا درست به تعداد آخرت تو قرآن اومده یعنی به دنیا وآخرتتون یه اندازه برسید.
    درمورد این جمله تان که گفتید؛((تقوایی که به سلامت گذشتن از دنیا میطلبید نه تنها پرهیز ؛بلکه ستیز است))
    باید بگویم کاملا مخالفم شما دارید از آن طرف بوم می افتید.کسی که دنیای خود را برای آخرت تباه کند سخت در اشتباست.باید تعادل را رعایت کرد.
    جلسات سخنرانی "اضطرار به حجت"
    استاد علی صفائی (عین صاد)
    رو گوش بده
    تضمین میدم به پاسخ میرسی
    ان شاءالله...

    پاسخ:
    سعی می کنم گوش بدم.
    بیشتر دکتر عباسی با رائفی پور تو استرا تژیستا گوش میدم.
    تو اخلاق استاد جاویدان.
    تو شعر و ادب وعرفان هم الهی قمشه ای.
    البته به دلیل وقت کم از حجمشون کم کردم.
    سلام 
    مشکل از ماست که تازه در سختی یاد خدا می افتیم .
    در خوشی ها فراموش میکنیم ، خالق رو .
    چراکه سرگرم دنیایم

  • میهمان ...
  • سلام

    متاسفانه معمولا اینجوریه ...

    پاسخ:
    سلام

    با سلام، مطمئنید مطلبی که عرض کردم جواب شما بزرگوار نبود؟ بنظر بنده به مطلب عنایت لازم رو نداشتنید!

    آیا فقط در مواقع سختی می توان یاد خدا بود؟

    عرض شد در ابتدا بله!

    چرا که علی رغم اینکه علت حاکم بر رابطه ی خدا با انسان، مهر و "اشتیاق" خدا به انسان است؛ علت حاکم بر رابطه ی انسان با خدا "نیاز" انسان به خداست. و وقتی در آسایشمان نیاز به او کمتر احساس می شود، دیگر چه علتی برای به یادش بودن باقی می ماند؟

    چونان که مادر هرچه دارد بر فرزندش عرضه می کند ولی نوزاد جز برطرف شدن نیازش چیزی از مادر نمی خواهد و در بدو تولد تقریبا هیچ چیز از دنیا نمی داند و هر کاری که انجام می دهد بر مبنای غریزه است.

    ولی با گذشت زمان، رشد فرزند و کسب معرفت فرزند نسبت به بسیاری حقایق از جمله ارزش و مقام والدین، محبت موجود در رابطه دو طرفه خواهد شد؛ هرچند محبت فرزند هیچگاه به پای محبت والدین نخواهد رسید ولی "یاد والدین" دیگر در دل فرزند فراموش شدنی نخواهد بود!

    یاد خدا در هنگامی که نیاز به او کمتر احساس می شود، محبت به او را می طلبد و این محبت به دنبال معرفت و شناخت او حاصل خواهد شد و با آن رابطه ی مستقیم خواهد داشت.

    و پس از این دیگر خیر!

    شناخت و معرفت خداوند بود که امام علی(ع) را به مقامی رساند که در وصف آن فرمود:

    «ما نظرت الی شیء الا و رایت الله قبله و بعده و معه؛ به هیچ چیزی نظر نکردم، مگر آنکه قبل از آن چیز و بعد از آن چیز و با آن چیز خدا را دیدم.»

    حالا چطور در مسیر کسب معرفت خداوند رشد کنیم؟ در باب این موضوع نوشته ای ناتمام دارم که انشاالله طی همین هفته نوبت به تمام شدنش خواهد رسید.

    پاسخ:
    بله؟؟؟؟
    اولین کسی هستید که نظر مطلق دادید.یعنی فقط در سختی می توان یاد خدا بود.

    بقیه سوال ها(از کامنت قبلی جامانده)
    1. شاید رابطه خدا با انسان به اشتیاق و علاقه ختم شده باشد ولی هرگز رابطه انسان به خدا با نیاز تکمیل نی شود.مگر در قرآن گفته نشده که در آیات ما بیندیشید و مگر با نشانه های آفرینش نمی توان یاد خدا کرد؟
    2. شناخت و معرفت حضرت علی از خدا جای خود داره ولی سوال اینه حضرت علی(ع) فقط تو سختی ها یاد خدا بوده جوابشم معلوم نه برعکس جواب اول شما پس چه جوری هست که این شخص بزرگوار میتونه ولی ما نمی تونیم؟
  • پریچهر ...
  • سلام. اعیاد فرخنده و هفته وحدت مبارک
    انشالله بتوانیم در ترویج و تبلیغ این امر ارزشمند(وحدت) سهیم باشیم
    یاحق
    پاسخ:
    سلام
    بر شماهم مبارک
  • پریچهر ...
  • برادر، پنجا تومنیه! پنجا تومنیِ خدا بیامرز ؛)
    پاسخ:
    فهمیدم پنجاه تومنیه
    خوب اون زمان که درستش می کردن ارزشش صد هزار تومن الان بوده.
    سلام
    هفته وحدت را تبریک عرض می کنم.
    عاقبت به خیر شوید ان شاالله.
    پاسخ:
    سلام
    همچنین
    تولدت مبارک (؟! )
    پاسخ:
    این عید بزرگ و هفته وحدت برشماهم مبارک باشد
    مزاحم میشویم.
  • محمد بصیرزاده
  • سلام

    این مطلب رو مطالعه بفرمایید:

    پاسخ:
    سلام
    حتما خدمت میرسیم.
  • سیده سما
  • سلام.
    واقعی هست؟
    من کپی ش کردم.بسیار زیباست.
    پاسخ:
    سلام
    هرگونه کپی برداری پیگرد قانونی ندارد، وکاملا مجاز است.
    چی واقعی است؟
    سلام
    17 ربیع بر شما مبارک....

    هدایای ذره به صاحب این خانه:

    یامبر اکرم(صلی الله علیه و آله):

    «مَن تَعَلَّمَ فی شَبابِهِ کانَ بِمَنْزِلَةِ الوَشْمِ فی الحَجَرِ، وَمَن تَعَلَّمَ وَهُوَ کبَیرٌ کانَ بِمَنْزِلَةِ الکِتابِ عَلَی وَجْهِ الماءِ.» 

    «آن‌که در جوانی‌ بیاموزد، آموخته‌اش مانند نقش بر سنگ است و آن‌که در بزرگ‌سالی بیاموزد، مانند نوشتن روی آب باشد.» 

     

    Who learns in his adolescence, his learning likes a stone graving and who learns in his oldness, his learning likes writing on the surface of water

     النوادر راوندی، ص132، ح169

    ***


    امام صادق (علیه‌ السلام):


    «بادِرُوا أوْلادََکُم بِالْحَدیثِ قَبْلَ أنْ یَسْبِقَکُمْ إلَیْهِمُ الْمُرْجِئَةُ.»
    «در آموزش حدیث به فرزندانتان شتاب کنید پیش از آنکه مرجئه (منحرفان) زودتر از شما به سراغ آنها بروند.»


    Hasten to teach traditions (of Ahl al-Bayt) to your children before al-Murdji’a (the deviants) corrupt them
    کافی، ج 6، ص۴۷



    پاسخ:
    سلام
    مثل همیشه عالی بود.
  • سجاد عبدی
  • ای منتهای آروزی عاشقان...

          ای لنگر ثبات زمین و زمان...

      بیا ...

    خوشحال میشم
    اگر
    سخنرانی های اضطرار به حجت استاد صفائی روشنیدید و مفید بود
    اطلاع بدید

    مطمئنم به جز پاسخ به سوالتان
    درخیلی از زمینه های دیگر هم راهگشا خواهد بود، ان شاءالله
    پاسخ:
    حتما

    با سلام مجدد.

    چرا بنده جواب مطلق دادم و عرض کردم در ابتدا فقط در سختی می توان یاد خدا بود؟

    در روایات بسیار آمده که منشا بسیاری از مشکلات و گرفتاری های انسان، و همچنین حایل بین نفس انسان و حقایق ملکوت، معاصی و ابتلا به محبت دنیا هستند که آینه نفس رو تار و مرغ روح انسان رو زندانی قفس کالبدش کردن. از این رو شخصِ انسان امروزی، علیرغم روح خدایی که به آن سرشته شده، تحت تاثیر فضای آلوده ای که درش نموّ داشته و در نتیجه ی بهم خوردن تعادل قوای چهارگانه ش از درک قلبی هدف آفرینش به نسبتی فاصله گرفته. و آنچه که خداوند داده و بر اثر عدم مراقبت از دست رفته باید با جد و جهد بازآموزی بشه تا مرغ جان دگرباره توان صعود به عالم معنا و به کسب دستاورد بزرگ محبت کامل خدا، روزیش بشه.

    اما در جواب سوال شما درباره ی حضرت علی(ع) که فرمودید چه جوری هست که این شخص بزرگوار میتونه دائما یاد خدا باشه ولی ما نمی تونیم، توجه داشته باشیم درمقابل فضای مسمومی که ما انسان های امروزی در آن نمو داشتیم، ایشون در محضر پیامبر بزرگوار اسلام(ص) تربیت شدند و از طرفی عصمت ایشون و معرفتی که از طریق بندگی واقعی خداوند کسب کردند، از جمله تفاوت های بین ایشونو انسان های عادی امروزه و میتونه به نوعی جواب سوال شما بزرگوار باشه.

    اما  فرمودید هرگز رابطه انسان به خدا با نیاز تکمیل نمیشه! بنده کی عرض کردم تکمیل میشه؟ اتفاقا به این دلیل که علت رابطه ی انسان امروز با خدا در ابتدا  تنها نیاز هست،  بنده به نقص رابطه ی این انسان اشاره کردم و عرض کردم راه جبران این نقص، تکمیل بندگی و کسب معرفت و محبت به خدا و در نتیجه ش همواره به یاد خدا بودنه. حالا چطور معرفت و محبت کسب کنیم؟ مبحث کسترده ایه و علم بنده ناقص، تنها ارجاع میدم به عالم بزرگوار ملا احمد نراقی(ره) که در کتاب معراج السعادة میفرماد:

    بدان که: طریق تحصیل محبت‏خدا و تقویت آن دو چیز است:

    اول: دوام فکر و ذکر، و مداومت‏ بر یاد خدا، و تفکر در عجایب صنع و غرایب‏ملک او و در صفات کمالیه و نعوت جمالیه و جلالیه و در آنچه آماده و مهیا نموده‏است از نعماى غیر متناهیه در دنیا و آخرت و در آنچه عطا کرده است از وجود جمیع‏ ضروریات و لوازم آن و مناجات با او در خلوت و مواظبت نمودن بر عبادات و طاعات به شرطى که اینها بعد از کم کردن علایق دنیویه و پاک ساختن خانه دل از مشاغل بوده ‏باشد. و سعى در پرداختن دل از محبت غیر او، زیرا دل، حکم ظرفى دارد و زیاده از یک چیز در آن نمى‏گنجد.

    دوم: به تحصیل معرفت‏خدا و تقویت آن و مسلط ساختن معرفت آن بر خزانه دل،و تحصیل معرفت نیز به مواظبت‏بر طاعات و عبادت و تضرع و ابتهال به درگاه خداوند - متعال - مى‏شود

    از سه طلاقه کردن کردن دنیا و فرمایش های آقای قرائتی گفتین، بنده درباره  حقیقت دنیا گردآوری و جمع بندی مطلبی داشتم که مرورش انشاالله خالی از لطف نیست.

    نکات بیشتر درباره معرفت و محبت در کتاب معراج السعادة: مقام پنجم: صفاتى که متعلق است‏به سه قوه عاقله، غضبیه، شهویه، یا به دو قوه ازاین سه قوه 

    راهنمایی برای تفکر در عجایب خلقت انسان و سایر مخلوقات در کتاب معراج السعادة: مقام دوم: در بیان معالجه اخلاق ذمیمه که متعلق است ‏به قوه عاقله، مبحث: تدبر در آفرینش اقلیم وجود.

    http://www.naraqi.com/per/g/g_2/g02.ht

    در پناه خدا.

    پاسخ:
    به نام خدا
    سلام
    اولا بگم واقعا ممنونم که اینقدر وقت گذاشتین و این چند کامنت طولانی رو مطرح کردین وبحث جالبی رو پیش کشیدین.ولی از اونجایی که آیپی من حقیر برای بلاگفا مسدود شده (بلک لیست بلاگفا رفته)بنده نمی تونم تو وبلاگ زیبای شما چند وقتی نظر بزارم برای همین واقعا شرمنده ام.


    درباره سوال اولتون باید بگم می تونید کامنتای قبلیتونو بخونید ومتوجه بشید که جریان این که من حقیر این برداشتو از اونا کردم چی بوده.
    ببینید دوست عزیز ابتلا به محبت دنیا یه چیزه و رسیدن به دنیا به اندازه آخرت یه چیز دیگه،اینم که توضیح دادین با ابتلا به دنیا،نمیشه به خدا رسید برا من حقیر روشن شده بود ولی این مشکله که در یک زندگی معمولی بدون افراط از دو طرف ماجرا به سمتی پیش میره که یاد خدا از بین میره جای سوال داره.


    و اما درباره حضرت علی(ع) باید بگم کاملا حرف شما درسته وبنده حقیرم در کامنت قبلی به این موضوع اشاره کرده بودم.ولی قبل از همه چیز باید اینو بدونیم که این دردانه های الهی برا اسوه بودن ما ونشان دادن راه حق فرستاده شده بودند یعنی اگر حضرت علی (ع) با مردم به لحن خوب حرف می زدند ماهم باید یاد بگیریم با مردم با لحن خوب حرف بزنیم یا گر این بزرگوار نماز شب می خوندن ماهم باید یاد بگیریم که نماز شب بخونیم.البته بی شک ما نمی تونیم به اندازه این بزرگوار نماز بخونیم ولی می تونیم انقدر نزدیک بشیم که به مقام بزرگانی چون  حضرت سلمان برسیم.از طرفی نباید پشت این سنگر بگیریم که این بزرگواران عصمت دارند وما هرگز به مقام آنها نمی رسیم بلکه باید تمام تلاش خودمونو برای رسین بهشون انجام بدیم.
    اگه اشتباه نکنم تو کتاب لبنان شهید چمران زن شهید چمران این سوالو ازشون می کنه که به طور مفصل شهید چمران اون رو جواب میدن.


    درباره پارا گراف سوم کامنتتان باید بگویم بنده حقیر هم سوال پرسیدم با اطمینان حرفی نزدم ازطرفی شما خودتان از جمله ((رابطه ی انسان امروز با خدا در ابتدا  تنها نیاز هست)) چه برداشتی می کنید؟بنده برداشتم این است که بدون نیاز غیر ممکن است با خدا رابطه پیدا کرد و در کامنتهای قبلی هم جواب دادم.
    نکته جالبی که دیدم ارجاع شما به کتاب معراج السعادت بود که من حقیر چند سال پیش بخشی از آن را خواندم حال بنده شما را به فصل یک جدولی که به افراط و تفریط به طور کامل پرداخته شده ارجا می دهم البته به طور کامل به یاد ندارم کدام قسمت بود.
    از طرفی لازمه خواندن این گونه کتاب ها که بخش عمده ای نگاه عرفانی و اخلاقی سنگینی دارند خواندن کتاب های دیگری با مضامین موازی و سطح پایین تر است.و ارجای مستقیم بدون ارائه پیش نیازش کاری اشتباه است مگر این که به یک پارا گراف یا جمله ای به خصوص باشد مثل کاری که شما کردید.



    اما درباره متنی که از ملا احمد نراقی (ره)گذاشتید :((دوام فکر و ذکر، و مداومت‏ بر یاد خدا، و تفکر در عجایب صنع و غرایب‏ملک او و در صفات کمالیه و نعوت جمالیه و جلالیه و در آنچه آماده و مهیا نموده‏است))
    بحث کردن درباره این موضوع فرا تر از چیزیست که در این مکان انجام شود حتی حوزه هم کشش چنین مسائلی را ندارد (چرا؟) چون به سه برهان سنگین از براهین هفت گانه اثباط خدا تمرکز شده و از طرفی مداومت در یاد خدا که بنده حقیر در پستی دیگر با نام العبد  آن را کار کرده ام از مهم ترین وپایه ای ترین بحث های خدا شناسی است که همین جای سوال دارد چرا در راحتی از بین می رود(دوباره به سوال اصلی برگشتیم)و درباره بقیه جمله ایشان باید ده جلد کتاب نوشت.چیزی که از دست ما خارج است.


    البته شاید این کامنت را تکمیل تر کردم به شرط داشتن وقت.
    انشا الله خدا توفیق سربازای امام زمان(عج) به ما بدهد.
    موفق باشید.


    خواهش میکنم، دشمن شرمنده باشه، کامنت خیلی وقتها لازم نیست. مهم یادگرفتن از هم و یادآوری کردن به همه. همینو که برای خدا انجام بدی خودش جای خالی هاتو پر، و به خلق بی نیازت میکنه. اما یک پیشنهاد: نرم افزار رس خوان: http://cafenarmafzar.com/snarfer-v1-0-2-fa

    بنده شما و بسیاری دوستان رو به همین راحتی توی یک نرم افزار ساده و سبک دارم و با کوچکترین اتصال به اینترنت حتی اگه اصلا یادم نباشه که چنین نرم افزاری هست، در کمتر از چند ثانیه و بدون مراجعه به هیچ سایتی، صدها ارسال مفیدتون رو آفلاین ذخیره خواهم داشت تا سر فرصت استفاده کنم. انشاالله برای شما که تایم فراغتتون محدوده هم مفید باشه.

    پاسخ:
    تشکر به خاطر پیشنهاد خوبتون.ولی متاسفانه از کامپیوتر برای وصل شدن به اینترنت استفاده نمی کنم.
  • سید محسن جوانمردی
  • حجت الاسلام و المسلمین پناهیان:



    .....::::ابلاغ کنید! این وظیفه شبانه روزی ماست!::::.....



    ______________

    امام خامنه ای:

    اِن تَنصُرُوا اللهَ یَنصُرکُم وَ یُثَبِّت اَقدامَکُم،
    دیگر از این واضح‌تر؟ اگر شما در راه خدا حرکت کنید، دین خدا را نصرت کنید، خدا شما را نصرت خواهد داد؛ این سنّت الهى است،
     این غیر قابل تغییر است: وَ لَن تَجِدَ لِسُنَّةِ اللهِ تَبدیلاً؛
     اگر در راه احیاى دین الهى حرکت کردید و این جهت را رعایت کردید، خدا شما را نصرت خواهد داد. این را قرآن گفته است، با این صراحت که وعده‌ى الهى است؛ ما هم در عمل آن را تجربه کرده‌ایم.
    بدانید این قطعه‌ى تاریخ انقلاب در تاریخ ممتدّى که در طول نسلهاى آینده، مورد بحث قرار خواهد گرفت، یکى از برجسته‌ترین مقاطع تاریخى است.



    سلام


    http://zareh.blog.ir/post/679
    سلام
    خیلی عالیه
    بله من یه بار یه حرفی رو زدم که شاید اگه بهتر روش فکرمیکردم اون حرف رو نمیزدم موضوعش اعتقادی بود. وقتی رفتم بیرون چنان تصادفی کردم که هنوز بعد این همه مدت وقتی بهش فکرمیکنم به خودم گوشزد میکنم که حواسم باید بیشترو بیشتر جمع باشه.
    پاسخ:
    سلام
  • وخدایی که دراین نزدیکیست ..!
  • کار که خیلی بود 
    عالی بود
    ولی واسه سوال واقعن جوابی ندارم!
    نمیدونم چرا؟
    سلام و رحمه الله. انسان طبیعتش اینطوریه. اسمش روشه: نسیان! تا از فشار و سختی رها میشود انگار نه انگار . اماچرا اینطوریه یا درست میشه و نمیشه مباحث ویژه خودشو میطلبه که شما باید خودتون دنبال آدم های حرفه ایش برید. اون چیزی که به نظرخودم رسید اینه: این موضوع شبیه شب امتحانه که مطرح شد. چون ما مهلت تمام شده را کاملا ملموس احساس میکنیم و تازه اونوقت میفهمیم که دیگه فرصتی برای جبران نخواهد بود. توی خوشی ها هم که دیگه فکر نمیکنه تموم شه و یا وقت کم بیاره به خاطر همین فرجه گذرونی میکنه.  آیات انتهایی سوره مبارکه فصلت را بخوانید .  بزرگواری فرمود نیاز. منم موافقم تا حدی. چون تا نیاز نباشه به دنبال رافع نیاز نخواهد رفت و خداوند هم در قرآن کریم میفرماید " یا ایها الناس انتم الفقرا الی الله " و این نیاز همیشگی ست و هرچقدر فهم این نیاز بهتر باشد بهتر عمل میکند و کمتر دچار فراموشی میشود . مگر اینکه انسان مبتلا به استغنا شود . در این حالت خودش را از خدا دور میکند چون فکر کرده خودش بلده مشکلاتش رو حل کنه و میتونه مستقل باشه و خدا هم یک چیزی شبیه کشتی که ساخته دست بشر است را نشان میدهد که چگونه در امواج در هم میشکند و انسان میفهمد که هیچ چیزی در برابر قدرت خدا ندارد که او را محافظت کند جز او و وقتی همه چیز به حالت طبیعی اش بر میگردد انسان هم از یاد میبره . چون همیشه فراموشکار بوده . چون هیچ وقت نخواسته دستان رحیم رافع نیاز را ببیند . چون دوست ندارد استقلالش زیر سوال رود. چون به دودوتا چهارتای دنیا عادت کرده و ... . انسان وقتی در حال غرقه مهلتش را در معرض پایان میبینه و بعد که خیالش به جریان زندگی دنیا راحت میشود فراموش میکند . برای اینکه عادت به ذکر پذیری ندارد و حواسش نیست به مرگی که سایه به سایه شه و معادی که بی نهایت بار پر هیبت تر و با عظمت تره . میبینید ! انسان طبیعتش این ناسپاسیه . نه اینکه نشه تغییرش داد. خداوند میخواهد که انسان از این وضع در بیاد و این نیارمند تمرین و مراقبته . نیازمند اینکه بخواد خودش را عبد ببیند که فقیر به غنای الله جل و جلاله ست.    ببخشید از این مختصرتر نمیتونستم بنویسم . شما هم اگر بیشتر در خلوت خودتون و خدای خودتون بیستر فکر کنید زودتر به نتیجه میرسید . ان شاالله که این مطلب به دردتون بخوره .....   
    پاسخ:
    سلام
    خیلی پاسخ جالبی بود از یه نظر دیگه به مسئله نگاه کردین.اینو کاملا قبول دارم که ما ایرانی ها تا پارو خرخرمون نزارن کاری نمی کنیم.(یا به ندرت کاری میکنیم) ولی در موقع سختی هیچ اجباری برای آدم نمی مونه که حتما باید خدارو تو یادش داشته باشه چه بسا خیلی ها جا میزنن و منکر خدا میشن.

  • نجمه محروقی
  • سلام 
    بابت اون نظر امیدوارم جسارت نشده باشه ، کلا حس بدی بهم دست میده...
    راستی انسان لذت خواه نیست؟
    شاید من کلماتم خوب نباشن ولی گاهی باخودم فکر می کنم وقتی لذتی رو از دست میدیدم وقتی شادی یا آرامشمون به هم می خوره یادِ خدا می کنیم 
    و باز اگه دیگه خیلی مثبت باشیم وقتی یک لذتی هم بهمون می رسه شکرش می کنیم 
    (خودمو میگم ها...) شاید برای همین هم وقتی مضطرّ میشیم آی خدا رو از ته ِ دل می خونیم!
    :(
    پاسخ:
    سلام
    خواهش میکنم.
    و سوال من کمترین هم این که اگه خدا خصلت لذت خواهی و شادی و آرامش رو در انسان قرار داده چرا وقتی بهش میرسیم یادی ازش نمی کنیم؟
    این چراش خیلی مهمه.
  • سلمان روح آزاد
  • چاره ات تو سلسله صحبت های حاج پناهیان
    :مدیریت زمان:
    بکلی جواب داده میشه
    بشین خوب بهش فککن جان دل
    پاسخ:
    قبلا خیلی دنبال میکردم.
    به دلیل کمبود وقت کمی فاصله گرفتم.مدیریت زمانشان را هم گوش دادم.
    سلام...وبلاگتون زیبا بود...مخصوصا عکس نوشته ها....لینک شدید...دوست داشتید لینک کنید...بدرود
    پاسخ:
    سلام
    حتما
    آیا فقط بدون تبلت میتوان یاد خدا بود؟؟؟
    پاسخ:
    اولا نه فقط تبلت کلا چیزایی که راحتی رو زیاد میکنه.
    دوما سوال خودمو از خودم میپرسید.
    سوما جواب سوالو که با سوال نمی دن.
  • سید محمد میرهاشمی
  • سلام 
    سال نو مبارک...
    وبلاگ بسیار خوبی دارید.
    التماس دعا...

    پاسخ:
    سلام

    همچنین
  • خادم الشهداء
  • بسم الله الرحمن الرحیم
    سلام علیکم 
    "سال نو مبارک "
    با پوستر میلاد حضرت فاطمه زهرا (س) به روز هستیم 
    http://ammar-g.blog.ir/
    یا علی
    سلام
    فکر نمیکنم به "سختی" یا "راحتی" ربط داشته باشه، احتمالاً همون در "به یاد خدا بودن" ماندن و متوقف شدن، گیر کارمون باشه..
    شاید باید "باخدا" بود و الهی زیست!
    من کان لله کان الله له..
    یاعلی
  • گلبرگ دانلود
  • سلام و عرض ادب خدمت شما،
    به منظور حمایت از سایت گلبرگ دانلود که تمام مطالب آن رایگان و با زحمت فراوان جمع آوری شده و به استفاده عموم و بویژه بیانی های عزیز قرار گرفته لطفا هر نوع مطلب در مورد نرم افزار و بازی موردنیازتون رو از سایت ما دانلود کنید تا امید بیشتری برای ادامه راه بین بهترین وبسایت های دانلود پارسی داشته باشیم.(اگر میتونید آدرس مارو لینک کنید در صفحه پیوندهای خودتون)
    یاحق
  • سعید ابراهیمی
  • سلام
    خوشحالم ازینکه می بینم وبلاگ شما
    یکی از 100 وبلاگ برتر سال93 شده
    تبریک...
    http://blog.ir/topblogs/93
    یاحق.
    پاسخ:
    سلام 
    بله دوستان گفتند.
    تشکر ازشما که باپست های مشترک سطح وبلاگ خودتون رو بالابردید.
    وتشکر از همه بازدید کننده ها که بانظرهاشون باعث این کارشدند.
  • فرهاد منتظری
  • با سلام.
    وبلاگ زیبایی بود. خدا قوت...
    اگر قابل  دانستید سری هم به وبلاگ بنده بزنید. www.penlife.blogfa.com
    الهم الجعل الولیک الفرج...
    پاسخ:
    سلام
    سرزدم وبلاگی با این نام  تا این لحظه وجود نداره.
  • داریوش عباسی
  • سوالات تکون دهنده بودن :)
  • خادم الشهداء
  • بسم الله الرحمن الرحیم 
    سلام علیکم
    با پوستر / خدا از دل من آگاه است
    به روز هستیم 
    http://ammar-g.blog.ir/
    یا علی
    پاسخ:
    سلام.
    پوسترهای بسیار زیباایی تولید می کنید.آرزوی توفیق  برای شما
    جالب بود...کار سختیه واقعا.
    labkhaaand.blog.ir
    لبخند
    لبخند را با دوستانتان به اشتراک بگذارید